آیا حالت مشترک و حالت فرقی محافظ تشعشع به حالت حفاظت L/N-PE یا L-N مطابقت دارد؟

در هنگام انتخاب محافظ های افزایش، ما اغلب با حالت های حفاظت مختلف مانند 4P، 3P + N، L-PE، N-PE و L-N روبرو می شویم.

بنابراین، آیا حالت های محافظت از حالت مشترک و حالت فرعی محافظ های افزایش انرژی با حالت های حفاظت L/N-PE یا L-N مطابقت دارند؟

1حفاظت حالت مشترک از محافظ افزایش انرژی به حالت های حفاظت L-PE و N-PE، یعنی حفاظت بین فاز به زمین (L-PE) و خنثی به زمین (N-PE) مربوط می شود.حالت حفاظت از حالت های تفاوتی با حالت حفاظت L-N مطابقت دارد.، یعنی حفاظت بین فاز به خنثی (L-N).

2. هر دو حالت حفاظت از حالت فرقی و حالت مشترک از محافظ های افزایش ضروری هستند و غیرممکن است که به سادگی بگوییم کدام مهم تر است. عملکردهای مربوط به آنها به شرح زیر است:

حفاظت از حالت های تفاوتی: حفاظت از حالت های تفاوتی عمدتاً بر تداخل بین مدارهای داخلی تجهیزات، مانند تداخل بین خطوط برق یا خطوط سیگنال متمرکز است.هنگامی که منابع تداخل بین مدارهای داخلی تجهیزات وجود دارد، محافظ حالت دیفرانسیل می تواند این تداخلات را با تخلیه جریان حالت دیفرانسیل سرکوب کند و در نتیجه از عملکرد عادی تجهیزات محافظت کند.

2 حفاظت از حالت مشترک: حفاظت از حالت مشترک در درجه اول آسیب به تجهیزات ناشی از منابع تداخل خارجی مانند رعد و برق را هدف قرار می دهد.هنگامی که تجهیزات تحت تأثیر منابع تداخل خارجی مانند رعد و برق قرار می گیرند، محافظ حالت مشترک می تواند این تداخلات را با تخلیه جریان حالت مشترک سرکوب کند و در نتیجه از عملکرد عادی تجهیزات محافظت کند.

بنابراین هر دو حالت حفاظت از حالت متفاوت و حالت محافظت از حالت مشترک ضروری هستند و روش مناسب حفاظت باید بر اساس وضعیت واقعی انتخاب شود.محافظت از حالت فرقی ممکن است مهم تر باشد، مانند تجهیزات کار در یک محیط الکترومغناطیسی قوی؛ در حالی که در موارد دیگر، حفاظت حالت مشترک ممکن است مهم تر باشد، مانند تجهیزات کار در مناطق مستعد رعد و برق.

3آیا حفاظت از حالت فرقی برای سیستم های AC با استفاده از محافظ های SPD کافی است؟

هنگام انتخاب محافظ های SPD برای سیستم های AC، محافظت از حالت فرقی به تنهایی کافی نیست.حفاظت حالت تفاوتی عمدتاً بر تداخل بین مدارهای داخلی در تجهیزات متمرکز است و نمی تواند به طور موثر آسیب ناشی از منابع تداخل خارجی مانند رعد و برق را سرکوب کند.

بنابراین، برای محافظت جامع از سیستم AC، هر دو محافظت حالت فرقی و محافظت حالت مشترک باید به طور همزمان استفاده شوند.

حفاظت حالت مشترک در درجه اول آسیب به تجهیزات ناشی از منابع تداخل خارجی مانند رعد و برق را هدف قرار می دهد و این تداخل ها را با تخلیه جریان حالت مشترک سرکوب می کند.در سیستم های AC، حفاظت از حالت دیفرانسیل به دلیل تفاوت ولتاژ بین سیم های فعال و خنثی ضروری است.

حفاظت حالت دیفرانسیل در درجه اول به تداخل بین مدارهای داخلی در تجهیزات هدف قرار می دهد و این تداخل را با تخلیه جریان حالت دیفرانسیل سرکوب می کند.استفاده همزمان از حالت فرقی و حالت مشترک می تواند سیستم های AC را بهتر محافظت کند، کاهش آسیب به تجهیزات از منابع تداخل خارجی مانند رعد و برق و بهبود قابلیت اطمینان و ثبات تجهیزات. بنابراین، هنگام انتخاب محافظ های افزایش،نیاز به حفاظت از حالت فرقی و حالت مشترک باید به طور جامع در نظر گرفته شود.، انتخاب یک محافظ افزایش با توابع حفاظت جامع.

برق های ایجاد شده که به تجهیزات آسیب می رسانند معمولاً به دلیل خرابی حالت مشترک خط به زمین ایجاد می شوند.هنگامی که ماژول محافظت از صاعقه محافظ افزایش نمی تواند به انرژی افزایش صاعقه در محل نصب مقاومت کند، محصول آسیب خواهد دید و تخریب می شود و تراشه ورایستور داخلی ممکن است خراب شود. هنگامی که ماژول محافظت از افزایش برق توسط رعد و برق خراب می شود، ولتاژ در سراسر پایانه های آن صفر خواهد بود،و محافظ افزایش در حالت مدار کوتاه خواهد بوددر این زمان، اگر بار متصل به طور موازی هنوز انرژی است، جریان به زمین از طریق محافظ افزایش جریان می رود، منجر به خط به زمین شکستن حالت مشترک. بنابراین،هنگام انتخاب و استفاده از محافظ های افزایش، باید توجه به سطح حفاظت و محل نصب آنها پرداخت شود تا اطمینان حاصل شود که آنها می توانند تجهیزات را در برابر صاعقه های تحریک شده به طور موثر محافظت کنند.